We vieren het feest van Michaël eind september. Het najaar is vanouds de tijd waarin Michaël het sterkst werkzaam is, zoals Gabriël in de winter, Rafaël in het voorjaar en Uriël in de zomer. Maar ook is Michaël de aartsengel die in onze tijd de leidende tijdgeest is en wiens werkzaamheid dus het hele jaar door werkt, jaar in – jaar uit. Wat betekent dat? Hoe herkennen we die kracht? Waar vinden we handvatten om Michaël te steunen en wat kan ik doen?
Dat zijn vragen waarmee we bezig gaan, om te zien hoe we niet alleen in het najaar, maar het hele jaar door wakker en moedig kunnen zijn.

Je hebt misschien weleens gehoord van het astraallichaam, het bewustzijnszielentijdperk of het ethisch individualisme, maar wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? En als je dan vervolgens weet wat er met deze begrippen wordt bedoeld, hoe ga je er dan mee om in het dagelijks leven? In deze werkgroep onderzoeken we wat de antroposofie inhoudt en hoe zij vorm kan krijgen in ons dagelijks leven. De werkgroep bestaat uit een korte introductie van een aantal ´antroposofische´ begrippen, waarna persoonlijke vragen verdieping geven aan de theorie. Het is een werkgroep van, voor en door jongeren, en ieder van de deelnemers kan zowel de vragen inbrengen als antwoord geven. Arthur en Lola begeleiden het proces, en zorgen ervoor dat ieder geïnspireerd verder kan.

Wanneer wij het twaalfde hoofdstuk van de Openbaring openen, verschijnt voor ons het beeld van de vrouw, met de zon bekleed, de maan onder haar voeten en een kroon van twaalf sterren boven haar hoofd. Zij draagt in haar schoot een kind dat geboren wil worden.

In dit beeld herkennen wij de oeroude Sophia, de hemelse wijsheid. In onze tijd gaat zij door de bewustzijnsziel van de mens heen en verschijnt opnieuw als Anthroposophia – de levende wijsheid die onder ons wil wonen. Het kind dat zij draagt is de nieuwe geesteswetenschap, de antroposofie, die in menselijke harten geboren wil worden.

Maar tegenover dit geboortegeheim staat de draak: de machten van materialisme, angst en verduistering, die dit nieuwe begin willen verstikken.

En dan treedt Michaël tevoorschijn, zonneheld en tijdgeest van onze eeuw. Hij strijdt niet alleen in de hemelen, maar juist in de menselijke ziel. Daar helpt hij ons het denken te bevrijden uit koude abstractie, zodat het zich met de warmte van het hart kan verbinden.

Zo wordt zichtbaar dat de strijd met de draak niet met hardheid gevoerd kan worden. De ware kracht van Michaël leeft in een zachtmoedig hart dat het licht van de geest draagt. Want alleen door zachtmoedigheid kan de wijsheid van Anthroposophia groeien en de antroposofie als geestelijk kind beschermd worden.

Wanneer wij dit pad volgen, mogen wij de ontmoeting voorbereiden met de etherische Christus, die ons in deze tijd tegemoet treedt.

Dromen, intuïtieve ingevingen, ‘toevallige’ ontmoetingen, onbedoeld gelukte handelingen: magische momenten en allemaal vormen van ‘nachtvangst’, waarmee je je toekomst, maar ook die van anderen, een nieuwe draai kan geven. De nacht blijkt zowel een wijze spiegel (wie zijn we op dit moment?) als een wegwijzer (wat is het goede om nu te doen?) te kunnen zijn, als je het moment maar niet ‘verslaapt’.

Hoe kan dit en hoe kunnen we zelf wakker(der) worden voor deze vernieuwingskracht van de nacht? Aan de hand van inspirerende en herkenbare voorbeelden gaan we in gesprek over onze eigen ‘nachtvangst’-ervaringen en onderzoeken hoe wat ons ‘toevalt’ uit het nachtbewustzijn beleefbaar, (be)grijpbaar en praktisch vruchtbaar kan worden gemaakt voor het leven overdag. Het antroposofisch mensbeeld helpt hierbij om de ‘reis’ die we door de nacht maken te begrijpen en verdiepen.

De volgende ochtend creëren we een ochtendmoment waarin we bij elkaar brengen waarover we samen ‘een nachtje spelenderwijs geslapen hebben’. In de werkgroep kan je vervolgens diepgaander aan de slag met je dromen, die wonderlijke ‘theatervoorstellingen van de ziel’ die in beeldrijke taal ons innerlijk leven zichtbaar maken en waarin de mogelijkheden van morgen geboren worden. De bijzondere boodschappen die dromen aanreiken, kunnen in het vinden en vervolgens durven gaan van de eigen weg zeer behulpzaam zijn. Ik kijk ernaar uit met jullie op ontdekkingsreis te gaan!

Mijn fascinatie voor verhalen over ‘levens’ begon al vroeg met luisteren naar sprookjes; die over mensen raakten me toch het meest. Ik herinner me de tranen bij het lijden van sommige figuren, “ach dat arme meisje met de zwavelstokjes”, en zo oefende mijn hart mededogen. De eerste echte mens die ik door haar verhaal leerde kennen was Jeanne d’Arc. Ik was nog net een kleuter. Ze schreed in Vaucouleurs mijn leven binnen en ook al begreep ik maar flarden van wat ik zag en hoorde, ze bleef. In de stroom van mijn leven dook ze steeds weer op en haar leven kreeg kleur en betekenis. Voor de Michaelsdagen staat ze in gedachten naast me als inspiratiebron om te vertellen over de zachte moed krachten die we zo nodig hebben in ons leven. Zij hoorde Michaels stem en ik luister naar haar. Sinds 1991 werk ik als docent kunst en kunstgeschiedenis en daarnaast ben ik coach en docentenopleider. Naast werk en het leven met dierbaren maak ik tijd vrij voor het eigen werk in beeld en woorden.

“Het leven stroomt hoe dan ook, het is de kunst onze eigen vormen te scheppen”.

Ik houd van creëren – van muziek tot huizen en alles daartussen. In 2022 voltooide ik de Bachelor Docent Muziek met trompet als hoofdvak en afstudeeronderzoek naar de klank van verschillende houtsoorten.

Ik begeleid graag projecten waar het samen musiceren en creëren centraal staat. Op de Michaeldagen verzorg ik de zangmomenten met de hele groep.

Voor mij is het zilver gieten altijd weer een magische bezigheid. We gaan staan in een eeuwen lange traditie. In ons geval maken we een traditionele ring in fijn zilver, op de, voor mij,  Keltische manier. Het is een eenvoudige methode om een oer ring te maken.  We snijden een ring uit vijl was, deze drukken we in sepia, van een inktvis, en vullen de ontstane holte met fijn zilver. Veel werk, maar het moment van gieten is enkele tellen. Voor mij is het smelten van het zilver elke keer weer een heilig moment. Met het gieten veranderen we iets in de schepping, door warmte(liefde) toe te voegen, komt het starre zilver tot vloeien cq bewegen. Na afwerken hebben we een ronde eeuwig voortgaande innerlijke beweging, in een metaal die de spiegelende kwaliteit bij uitstek heeft. En kwaliteit die naar buiten en naar binnen kan werken, voor mij noodzaak . De Maan.